شهادت حضرت امام حسن (عليه السلام) در سال 50 ق (بنا بر نقلي)
حسن بن علي بن ابي طالب (عليهم السلام)، در پانزدهم ماه رمضان از سال سوم قمري، در مدينه به دنيا آمد. وي دومين امام شيعيان و فرزند امام علي (عليه السلام) و حضرت فاطمه (عليها السلام) است که در سن 37 سالگي به امامت و خلافت رسيد و در سال 41 قمري، با معاويه صلح کرد. دوره حکومت وي، شش ماه و سه روز طول کشيد. امام حسن (عليه السلام) پس از صلح، به مدينه رفت و 10 سال در مدينه بود تا اين که به شهادت رسيد. او در مدينه، در قبرستان بقيع به خاک سپرده شد. بنا بر مشهور، شهادت امام حسن (عليه السلام) در سال 50 قمري رخ داد. بيشترين نقل‌ها درباره روز شهادت آن حضرت، مربوط به روزهاي آخر ماه صفر و 28 صفر است. به گفته شيخ مفيد (قدس سره) آن حضرت در هنگام شهادت، 48 ساله بود. با توجه به اختلاف اقوال، درباره تاريخ وفات، مدت عمر وي نيز اختلافي است.
بنا بر بيشتر منابع شيعه و سني، امام حسن (عليه السلام) با خوردن زهر به شهادت رسيد. بنا بر نقلي، معاويه کسي را نزد جعده دختر اشعث بن قيس (همسر امام حسن) فرستاد که من به تو صد هزار درهم مي‌دهم و تو را به همسري پسرم، يزيد، درخواهم آورد، به شرط آن که حسن را زهر دهي. جعده امام حسن (عليه السلام) را مسموم کرد و معاويه پول را به او داد؛ ولي او را به همسري يزيد در نياورد.