علي بن حسين بن علي بن ابي طالب (عليهم السلام)، ملقب به زين العابدين و سجاد، در سال 38 قمري، در مدينه ولادت يافت. حضرت سجاد (عليه السلام) در واقعه جانگداز کربلا حضور داشت؛ ولي به علت بيماري و تب شديد، از آن حادثه جان به سلامت برد؛ زيرا جهاد از بيمار برداشته شده است و پدر بزرگوارش ـ با همه علاقه‌اي که فرزندش به شرکت در آن واقعه داشت ـ به او اجازه جنگ کردن نداد. مصلحت الهي اين بود که رشته امامت گسيخته نشود و امام سجاد (عليه السلام)، وارث امامت و ولايت شو.د. اين بيماري موقت چند روزي بيش ادامه نيافت و پس از آن حضرت زين العابدين (عليه السلام) 35 سال عمر کرد که تمام آن مدت به مبارزه و خدمت به خلق و عبادت و مناجات با حق سپري شد. سن شريف حضرت سجاد (عليه السلام) را در روز دهم محرم سال 61 قمري که بنا به وصيت پدر و امر خدا و رسول خدا (صلي الله عليه و آله) به امامت رسيد، به اختلاف روايات در حدود 24 سال نوشته‌اند. مادر حضرت سجاد (عليه السلام) بنا بر مشهور، شهربانو، دختر يزدگرد ساساني بوده است. امام پس از 35 سال مجاهدت در ميدان‌هاي مختلف که تجسم جهادي به مراتب سخت‌تر و جانکاه‌تر از جهاد روياروي دشمن در ميدان نبرد بود، با زمينه‌سازي فعاليت‌هاي گسترده فرزند و نوه معصوم خود، امام باقر و امام صادق (عليهما السلام) و استقلال کامل مکتب حياتبخش امامت که همان اسلام ناب بود و انسجام بخشيدن به جامعه شيعي، به دست وليد بن عبدالملک در 12 يا 18 يا 19 يا 22 يا 25 محرم (اختلاف نقل) از سال 94 يا 95 قمري، مسموم شد.