۱۷ شهریور سال ۵۷ یادآور ایثار و از جان گذشتگی شهدایی است که با نثار خون خود، میدان ژاله را میدان تحقق دلاورمردی و رشادت‌های تاریخی و تاریخ ساز خود کردند که تا روزگار باقی است نام آنها بر تارک تاریخ این مرز و بوم به عنوان  نگهبانان  انقلاب اسلامی و پیشگامان و پیشتازان فجرآفرین ۵۷ خواهد درخشید.

چهل و یک  سال قبل درست در چنین روزهایی مردم کشور ما در گیرودار چند راهپیمایی بزرگ بر ضد حکومت ستمشاهی و دیکتاتوری پهلوی بودند که در نهایت حادثه خونین قیام  ۱۷ شهریور در میدان ژاله سابق تهران  به دست گارد دژخیمان ارتش رژیم خودکامۀ پهلوی رخ داد و عاشورای حسینی بار دیگر در  شهریور ایران اسلامی تکرار شد و میدان ژاله به خون نشست و میدان شهدا نام گرفت.

هفدهم شهریور ۱۳۵۷، برگی غرور آفرین از دفتر انقلاب اسلامی ایران است، تاریخ حیات انسان بر کره خاک از هابیل تا حسین و از حسین تا آخرین شهید، روزهای خونین بسیاری دارد و خواهد داشت و تاریخ انقلاب اسلامی ایران  عاشوراهای بسیار به خود دیده است و هفدهم شهریور یکی از آن روزهاست که چون قطره‌‏های خون بر برگ‏های تقویم انقلاب ماندگار شده‏‌اند؛ خونی که با گذشت زمان نمی‏‌خشکد و از جوشش نمی‌‏افتد.