ضرت عباس (علیه السلام)فرزند امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در چهارمین روز از شعبان سال ۲۶ هجری قمری، دیده به جهان گشودند. میلاد ایشان، نوری دیگر به این هستی بخشید و دلهای شیفتگان امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را لبریز از شور و عشق کرد.
قمر منیر بنی هاشم(ع) در دامان امیرالمؤمنین علی(ع) و مادر گرامیشان به گونهای پرورش یافتند که به مظهر غیرت، ایثار و شجاعت، بدل شدند. عباس بن علی (ع) در طول حیات خویش از محضر پدر و برادرانشان، بیشترین بهره را برده و جامع فضایل نیکو گردیدند. آن بزرگوار آن چه را از محضر آن سه امام معصوم آموخته بودند، در کربلا آشکار ساختند و حماسه ساز نامآور عاشورای حسینی(ع) شدند.
گفتنی است؛ بزرگی و عظمت مقام عباس بن علی (ع) به گونهای است که امامان معصوم علیهم السلام در موارد متعدد بر رشادتها، جانبازیها و عظمت شخصیت آن بزرگوار تأکید فرمودهاند. امام سجاد(ع) که خود در کربلا حضور داشتند و شاهد فداکاریهای عمویشان در واقعه عاشورا بودند، درباره حضرت عباس (علیه السلام) میفرمایند: «خداوند، عمویم عباس را رحمت کند که با ایثار و جانبازی، در راه برادرشان جانبازی کردند تا آن که دستهایشان قطع شد و خداوند به جای آن، دو بال به او داد که با آنها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز کنند؛ همان گونه که برای جعفربن ابوطالب قرار داده شد. عباس را در پیشگاه خداوند منزلتی است که در روز قیامت، همه شهدا به آن غبطه میخورند».
کوله بار زخمتان، در روز میلاد اباالفضل(ع)، سرشار از نسیم شفاعت و عنایت باد.
ولادت حضرت ابوالفضل(ع) و روز جانباز مبارک باد.